Registreer je in Celtica's webshop en ontvang een verhaal cadeau

Rianne Door Rianne
These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Add to favorites
  • email
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Twitter

Heb je al een keer een kijkje genomen in Celtica's webshop? Hier vind je alle boeken van Celtica Publishing en CPRomance, met daarnaast leuke cadeau-ideetjes onder het tabje Merchandising, zoals een mok en massage-olie van Yolinda Vixen. Als je je in de maand april registreert, krijg je als welkomstcadeau twee verhalen toegestuurd, één in het fantastische en één in het realistische genre.

Om je een voorproefje te gunnen, vind je hieronder de inleiding van het onroerende verhaal Onverwacht geschenk van Marian Kramer, van wie in juni de derde roman uitkomt.

Marian Kramer

***

Onverwacht geschenk

***

De deurbel ging op precies het juiste moment. Alice, de vrouw die er alles aan deed om het liefst nog voor de kerst gepromoveerd te worden tot zijn vriendin, hing al bijna twintig minuten aan de telefoon. Arnoud hield haar systematisch op afstand, maar het kostte hem steeds meer moeite om haar duidelijk te maken dat hij geen trek had in een vaste relatie met haar.

‘Sorry, Alice,’ onderbrak hij haar, ‘er staat iemand voor de deur.’

Het dringende gebel weerklonk nogmaals.

‘Nou en? Je hoeft niet open te doen, dit gesprek is belangrijk, Noud. Of verwacht je soms iemand?’

Arnoud lachte om haar achterdocht.

‘Maakt dat wat uit dan? Wat mij betreft is alles duidelijk, maar als je er behoefte aan hebt, dan praten we later wel verder.’

Zonder haar reactie af te wachten verbrak hij de verbinding om te kijken wie er aan de deur was.

‘Rustig maar, waar is de brand?’ mopperde hij binnensmonds en trok de deur open.

Verstoord keek hij naar de vrouw die haar hand terugtrok van de bel en een stap achteruit zette. Ze was klein van stuk en moest naar hem opkijken om zijn blik te vangen. Twee grote, bruine ogen keken hem schichtig aan en een gevoel van herkenning overviel hem.

‘Arnoud Koppens?’

Haar stem klonk benepen. Arnoud knikte als antwoord terwijl zijn geheugen hem razendsnel een herinnering toonde.

‘Hé, lekker ding! Wat denk je ervan? Zullen we samen verder feesten?’

Het was warm en druk in feestcafé de Après Skihut, waar tachtig procent van de gasten uitbundig bewoog op de veel te kleine dansvloer. Het zwartharige elfje had al een tijdje zijn aandacht weten te trekken. Haar verhitte gezicht glansde in het felle licht, dat van haar ogen smeulende kolen maakte. Hij wilde niets liever dan zich aan ze branden. Ze droeg een strakke broek van glimmende stof met erboven een topje dat haar buik onbedekt liet en haar stevige borsten zeer appetijtelijk liet uitkomen. Nou en of hij samen met haar verder wilde feesten!

‘Dani?’

Een trilling in haar rechtermondhoek vertelde hem dat hij haar naam geraden had.

‘Ik wil even met je praten. Kan dat?’

Wat hij zich herinnerde, had zich een aantal jaren geleden afgespeeld. Haar naam was eigenlijk Daniella, maar ze ging door het leven als Dani en haar achternaam had geklonken als ‘Pradesh’. Gefeest hadden ze, drie avonden en nachten achter elkaar. Als iemand het hem toen gevraagd had, had hij misschien wel gezegd dat hij verliefd op haar was. Maar na de derde nacht verdween ze uit zijn leven, zonder haar telefoonnummer of adres achter te laten. Het was geweest alsof ze niet bestaan had.

‘Ja, natuurlijk kan dat. Kom binnen.’

Arnoud draaide zich om en ging haar voor naar de woonkamer. Daar bleef hij, nog altijd verbaasd, staan om naar haar te kijken.

Zo behoedzaam als een kat op vreemd terrein was ze hem gevolgd. Ze draalde in de deuropening, terwijl haar blik van links naar rechts schoot, alsof ze er alles aan deed om hem niet te hoeven aankijken. Aan zijn huis was niet veel veranderd sinds zij er geweest was. De huiskamer was nog altijd licht en ietwat minimalistisch ingericht.

‘Ga zitten.’

Dat deed ze. Ze nam plaats in het hoekje van zijn leren driezitsbank en hield haar knieën tegen elkaar gedrukt. Haar handen kneep ze samen tot één gespannen vuist die geen moment echt stil lag. Arnoud ging eveneens zitten, schuin tegenover haar op de tweezits.

Ze was veranderd en niet ten goede. Haar huid zag er gelig uit, haar wangen waren ingevallen en haar ogen hadden hun glans verloren. Haar prachtige zwarte haar, dat ze geërfd had van de Hindoestaanse tak van haar familie, zag er onverzorgd en futloos uit.

‘Ben je nog altijd vrijgezel?’

Haar vraag klonk kinderlijk en peilend. Hij beaamde het met een hoofdknik.

‘Nooit een langdurige relatie gehad?’

‘Ben ik nog niet aan toe. Ik vind het wel lekker zo. Vrijheid, blijheid. En jij?’

Ze antwoordde hem niet. Er hing een ongemakkelijke stilte in de kamer. Toen stelde zij een nieuwe vraag.

‘Als jij... Als jij een nier nodig had... Zou je familie je dan helpen?’

Hier begreep hij niets van.

‘Wat is dat nu voor vraag?’

‘Een belangrijke!’

De verwrongen blik die de zijne trof, dwong hem om na te denken en te antwoorden.

‘Als het ooit ter sprake zou komen denk ik dat mijn vader of mijn zus wel een nier zouden willen afstaan. Maar nogmaals: waarom vraag je dat? Ben je ziek? Heb jij een nier nodig en zo ja, waarom kom je dan bij mij? Moet je niet bij je familie zijn...’

‘En andersom? Als je vader of je zus een nier nodig hebben, zou jij dan hetzelfde voor hen doen?’

Hij kon het niet laten om verbaasd te lachen.

‘Wat dacht je dan? Dat ik wel een nier van hen zou aannemen, maar niet hetzelfde terug zou doen?’

Het was kennelijk voldoende antwoord voor haar. Ze knikte bedachtzaam en stond op.

‘Het spijt me,’ mompelde ze. ‘Vergeet het maar.’

Tot Arnouds verbijstering liep ze de gang in. Als door een wesp gestoken vloog hij overeind en beende haar achterna. Hij greep haar bij haar schouders en dwong haar naar hem om te kijken.

‘In vredesnaam, Dani! Loop nu niet zomaar weg! Ik...’

Ze rukte zich los en hij zag een moment weer vuur in haar donkere ogen. Het was echter geen hartstocht wat hij zag, maar woede die smeulde naast iets onbestemds. Iets wanhopigs.

‘Laat me met rust! Meer hoef ik niet te weten.’

Te overdonderd om op een andere manier te reageren, liet hij haar de deur opentrekken. Ze stapte over de drempel en trok de deur hard achter zich dicht.

***

Wil je meer lezen? Registreer je dan in Celtica's webshop, en ontvang dit digitale verhaal cadeau!

 

Copyright 2012-2018 © CPR
http://www.cpromance.nl/entry/42/registreer-je-in-celticas-webshop-en-ontvang-een-verhaal-cadeau/cpromance